25 juli, Kirkjubæjarklaustur en omgeving

Om half 9 worden we allemaal pas wakker, dus we moeten opschieten om nog van het ontbijtbuffet te kunnen genieten. Ook hier, in Hotel Lakí is het ontbijtbuffet zeer uitgebreid. Niet alleen voor de kinderen een feest. We willen heel graag richting de kust, maar de weg leidt ons door enorme lavavelden en gek genoeg graanvelden door een bijzonder landschap, maar het lukt niet om de kust te bereiken. Er zijn hier heel veel vogels; wulpen, scholeksters, kwikstaartjes en grutto’s.  Dit zijn alles behalve toeristenweggetjes en dat maakt het extra leuk. De lucht is soms heel donker, maar het blijft droog. Bij een oude rivierdoorsteek, die nu niet meer te maken is, staat een eenzame lupine prachtig in bloei. Omdat de kust niet is gelukt, besluiten een stuk het binnenland in te rijden via de F208 naar Eldgjá en Landmannalaugar. De weg is gedeelte erg slecht en onze oude auto vertoont toch wat kuren hier en daar, dus keren we , na een mooi stuk door de heuvels gereden te hebben, toch maar om. De afgelopen dagen zijn de kinderen laat gaan slapen en dat eist zijn tol. Gelukkig hebben we helemaal geen haast vandaag en dus gaan we heerlijk terug naar het Lake House om daar te lunchen. Felix kruipt zelf even echt zijn bed in en is meteen vertrokken. Het is voor hem niet altijd even makkelijk zoveel indrukken te verwerken en dan is slapen de beste oplossing. In het huis heerst een soort siësta stilte. Heerlijk! Ik neem de tijd om al wat aan mijn foto’s te doen en om buiten op het terras in het zonnetje mijn boek te lezen (Ventoux van Bert Wagendorp, een aanrader) en een engelwortel van alle kanten te fotograferen. Omdat de auto op de weg terug steeds mee is gaan haperen, is Robbert toch maar op pad gegaan naar een garage. Die is snel gevonden, maar er zijn meerdere bezoeken nodig om alle problemen te verhelpen. De man van de garage had onze auto al zien rijden gisteren en toen Robbert belde, zei hij meteen: “Oh, is het die gele Chevy, leuk, kom maar snel langs.” Helaas heeft deze man niet de gehele oplossing paraat, maar alsof het zo moet zijn woont er een familie in Kirkjubæjarklaustur die helemaal weg is van oude Chevrolets. Zoonlief heeft zelf het teken van Chevrolet op zijn arm laten tatoeëren. Hij sleutelt hier en daar (ik kan niet vertellen waaraan…), maar daarna rijdt de Chevy weer als een zonnetje. We eindigen de dag met IJslandse fastfood, namelijk een broodje met pilsur (een worstje) en frietjes en klein avondwandelingetje langs een basalt vloer midden in het landschap.  Lakí (een kilometers lange rij vulkaankraters) zelf hebben we voor deze keer moeten laten schieten, maar de dag is zo prima besteed. Morgen vroeg op! Op naar het ijsbergenmeer, Jökulsárlón. Ik ben er al zo vaak geweest, maar nog nooit met zon. Zou het deze keer wel lukken?

OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.